Ιδού ο Νυμφίος έρχεται: Ψάλλει ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος - Δείτε ΒΙΝΤΕΟ
Ο μακαριστός Χριστόδουλος ψάλλει «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται» στον Ιερό Ναό Αγίου Θωμά Αμπελοκήπων.
Δείτε το βίντεο…
Ο μακαριστός Χριστόδουλος ψάλλει «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται» στον Ιερό Ναό Αγίου Θωμά Αμπελοκήπων.
Δείτε το βίντεο…
Όταν ήμουν στην μονή Στομίου, ήταν κάτω στην Κόνιτσα ένας παπάς που με αγαπούσε από λαϊκό ακόμη.
Μια Κυριακή είχα κατεβεί να λειτουργηθώ στην Κόνιτσα. Η εκκλησία ήταν γεμάτη κόσμο. Την στιγμή που έμπαινα, όπως συνήθιζα, στο ιερό, είπα μέσα μου: «Θεέ μου, βάλε όλους αυτούς τους πιστούς στον Παράδεισο κι εμένα, αν θέλεις, βάλε με σε μια ακρούλα».
Γέροντα, γιατί πρέπει να ζητάμε από τον Θεό να μας βοηθάει, αφού ξέρει τις ανάγκες μας;
Γιατί υπάρχει ελευθερία. Και μάλιστα, όταν πονάμε για τον πλησίον μας και Τον παρακαλούμε να τον βοηθήση, πολύ συγκινείται ο Θεός, γιατί τότε επεμβαίνει, χωρίς να παραβιάζεται το αυτεξούσιο.
Ο Θεός έχει όλη την καλή διάθεση να βοηθήση τους ανθρώπους που υποφέρουν. Για να τους βοηθήση όμως, πρέπει κάποιος να Τον παρακαλέση.
Όσο ισχυρότερο είναι μέσα μας το Πνεύμα, τόσο ευκολότερα ξεχνούμε κάθε πληγή και συγχωρούμε κάθε προσβολή πού μας προκλήθηκε από τον αδελφό, και τόσο πλουσιότερα θα ξεχύνεται σε μας η χαρά της αιώνιας ζωής. Η αυτοεξουθένωση είναι μεγάλη πνευματική πράξη μπροστά στον Θεό. Ο Ίδιος ο Κύριος κένωσε τον Εαυτό Του.
– Η Αλεξάνδρα Εμελιάνοβνα Κασεβάροβα θυμάται πως ο αρχιερέας Λουκάς είχε βοηθήσει την αδελφή της όχι μόνο να θεραπευτεί, αλλά και να βρει το δικό της δρόμο προς την εκκλησία.
– Από ηλικία τριών ετών ο αδελφή μου Σεραφείμα Εμελιάνοβνα Ακίμουσκινα είχε πόνο στο γόνατο του δεξιού ποδιού της, για πολλά χρόνια έκανε θεραπεία, αλλά τίποτε δεν τη βοηθούσε , έτσι αρχίσαμε να συζητάμε για τον ακρωτηριασμό.
του Ρουμάνου Γέροντος Αρσενίου Μπόκα
Άπό προηγούμενο λόγο μου σας υπενθυμίζω, ότι πρέπει όλοι νά εξομολογούνται καί νά κοινωνούν καί νά τηρούν τίς νηστείες, πού έχουν καθιερωθή άπό τήν ορθόδοξη Εκκλησία μας. Οί γονείς μας έγέννησαν σωματικά, ενώ ή Εκκλησία έξ ύδατος καί Πνεύματος» καί ή πνευματική γέννησις τής Εκκλησίας εΐναι φυσικά άνώτερη άπό τήν σωματική τών γονέων.
Δεν πρέπει να καλλιεργούμε στην καρδιά μας κακία η μίσος ενάντια στον πλησίον που είναι κακόβουλος.
Μάλλον θα πρέπει να αγωνιστούμε να τον αγαπήσουμε και να είμαστε όσο το δυνατό περισσότερο καλοί, ακολουθώντας τη διδασκαλία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: «αγαπάτε τους έχθρους υμών, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς» (Ματθ. ε΄ 44).
Να μην αντιλέγουμε εριστικά ούτε και όταν πιστεύουμε πως έχουμε δίκιο, αλλά, για χάρη του Θεού, σε όλα να υποχωρούμε απέναντι στον πλησίον.
Γιατί εκείνος που έχει πεποίθηση στην αρετή του και επιμένει στο θέλημά του, δε μπορεί ν᾿ αποφύγει την έχθρα ούτε ν᾿ αναπαυθεί (ψυχικά) ούτε να δεί σε ποια σημεία υστερεί. Και όταν (η ψυχή του) βγεί από το σώμα, είναι δύσκολο να βρεί έλεος (από το Θεό).
Ο Χριστός και Θεός μας φωνάζει καθημερινά ολοκάθαρα διά του ευαγγελίου του, «μακάριοι είναι οι πτωχοί στο φρόνημα, διότι δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών».
Ν’ αγαπάμε, να θυσιαζόμαστε για όλους ανιδιοτελώς, χωρίς να ζητάμε ανταπόδοση. Τότε ισορροπεί ο άνθρωπος. Αυτό είναι το μεγαλύτερο μυστήριο της Εκκλησίας μας. Να γίνομε όλοι ένα εν Θεώ.