Ποιος ήταν ο Γκριγκόρι Ρασπούτιν;
Είναι γνωστό, ότι ο Γκριγκόρι Ρασπούτιν, ακόμα και σήμερα αποτελεί μία σκοτεινή προσωπικότητα της νεότερης ιστορίας, όμως ποιος ήταν ο Γκριγκόρι Ρασπούτιν;
Είναι γνωστό, ότι ο Γκριγκόρι Ρασπούτιν, ακόμα και σήμερα αποτελεί μία σκοτεινή προσωπικότητα της νεότερης ιστορίας, όμως ποιος ήταν ο Γκριγκόρι Ρασπούτιν;
Εδώ κι όχι λιγότερα από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ένα όνομα αποτελεί το αντιπροσωπευτικότερο πρόσωπο της προδοσίας όχι μόνο για τους Έλληνες, αλλά και για πολλούς ακόμα λαούς της Δύσης.
Ο μεγάλος αντιήρωας της Αρχαίας Ελλάδας που οδήγησε τους Πέρσες στα νώτα των Σπαρτιατών του Λεωνίδα μόνο συστάσεις δεν χρειάζεται, αποτελώντας το οικουμενικό πρόσωπο της προδοσίας αλλά και της υπέρτατης ύβρης έναντι της πατρίδας.
Ένας γέροντας είπε, πως η ταπείνωση είναι ισχυρότερη από κάθε δύναμη. Διηγήθηκε μάλιστα και τούτο:
Δύο επίσκοποι γειτονικών επαρχιών είχαν κάποτε μεταξύ τους κάποια παρεξήγηση. Κι όταν ό ένας πλούσιος και αυταρχικός, ενώ ο άλλος ταπεινός. Ο αυταρχικός ζητούσε να κάνει κακό στον ταπεινό.
Το άκουσε αυτός κι έλεγε στους κληρικούς του:
-Θα νικήσουμε, με τη χάρη του Θεού.
-Ποιός μπορεί, δέσποτα, να τον νικήσει αυτόν; του έλεγαν οι κληρικοί.
Ονομάζεται Onur Yıldırım, είναι Τούρκος καθηγητής ιστορίας έχει σπουδάσει και έχει ζήσει πολλά χρόνια στις ΗΠΑ και είναι άλλο ένα φωτεινό παράδειγμα από την άλλη πλευρά του Αιγαίου που έρχεται να βάλλει γυαλιά σε διάφορους «γραφικούς» της Ελλάδας που αρνούνται την ιστορική πραγματικότητα, αναγνωρίζοντας πως στον Πόντο και στην Μικρά Ασία έγινε γενοκτονία σε βάρος των Ελλήνων.
Η γέφυρα του Κερίτη κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Μαζί και ένα κομμάτι της ιστορίας μας, που αφέθηκε στην τύχη του…
Η ισοπέδωση της γέφυρας καταγράφηκε σε ζωντανή μετάδοση και το βίντεο είναι τρομακτικό. Η γέφυρα του Κερίτη, που έστεκε στο σημείο για πάνω από έναν αιώνα και ήταν ένα μέρος της ιστορίας της περιοχής δεν υπάρχει πια, καθώς λίγο πριν λίγο καιρό παρασύρθηκε από τα νερά του ποταμού.
Χτισμένη στους πρόποδες της Πίνδου, ανάμεσα στο Αντίρριο και τις εκβολές του ποταμού Μόρνου, η Ναύπακτος, μία από τις ομορφότερες πόλεις της Αιτωλοακαρνανίας, μαγεύει με τις ειδυλλιακές ακρογιαλιές, που αγναντεύουν τα ήρεμα νερά του Κορινθιακού κόλπου, με τη βουνίσια της γοητεία, που κυκλώνει τον παράδεισο της ορεινής Ναυπακτίας, και με τη μεγάλη της ιστορία, που αντικατοπτρίζεται στα σπουδαία της μνημεία.
Σημειώνω και ένα μέρος από την αμαρτωλή μου και απλή και αγράμματη προσευκή μου: Άγιος ο Θεός, άγιος ισχυρός, άγιος αθάνατος, ελέησον ημάς.
Δύο χρόνια πριν από τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να ενισχύσει το Πολεμικό Ναυτικό με αξιόμαχα καταδρομικά και υποβρύχια. Οι αυξημένες ανάγκες λόγω της επικείμενης αναμέτρησης με τους Οθωμανούς έκανε τους επιτελείς πιεστικούς προς τους Γάλλους ναυπηγούς ώστε να παραλάβουν έγκαιρα τα νέα πλοία.
Ανάμεσά τους και το «Δελφίν» που ανήκε στην κατηγορία των αποκαλούμενων «καταδυόμενων» σκαφών. Τον Σεπτέμβριο του 1912 κηρύχτηκε ο Α Βαλκανικός Πόλεμος.
Στις 22 Μαρτίου 1982, ψηφίζεται στη Βουλή των Ελλήνων το νομοσχέδιο για τον πολιτικό γάμο, 200 χρόνια μετά την καθιέρωσή του από τη Γαλλική Επανάσταση. Έως τότε ίσχυε η υποχρεωτική ιερολογία του γάμου (θρησκευτικός γάμος), που είχε καθιερωθεί με Νεαρά του αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ' του Σοφού το 893 μ.Χ. («Μη ερρώσθαι τα συνοικέσια άνευ της ιεράς ευλογίας»).