Κοσμοϊστορική για ολόκληρη την Ορθοδοξία, αλλά και τις πολιτικοθρησκευτικές ισορροπίες στην περιοχή είναι η απόφαση αιγυπτιακού δικαστηρίου, η οποία οδηγεί στο κλείσιμο της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης του Σινά και παράλληλα δημεύει τα περιουσιακά της στοιχεία. Tο Εφετείο της Ισμαηλίας , με επικεφαλής τον Σύμβουλο Alaa Mustafa Abdel Razek και συμπεριλαμβανομένων των Συμβούλων Hassanein Ahmed Al-Wasif και Amir Hassan Abu Al-Layl, έκρινε ότι οι πιστοί της Μονής της Αγίας Αικατερίνης δικαιούνται να επωφεληθούν από το μοναστήρι και τους αρχαιολογικούς θρησκευτικούς χώρους στην περιοχή της Αγίας Αικατερίνης, με το κράτος να κατέχει αυτούς τους χώρους ως δημόσια περιουσία. Αιγυπτιακά μέσα κάνουν λόγο για «αμφισβητούμενα οικόπεδα» στην περιοχή, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι οι διαφορές είχαν προκύψει με οικογένειες Βεδουίνων, οι οποίες εκμεταλλεύονται τουριστικά την περιοχή, η οποία κατακλύζεται από τουρίστες κάθε χρόνο. Συνάμα το δικαστήριο έκρινε επίσης ότι οι συμβάσεις που έχουν συναφθεί μεταξύ της τοπικής μονάδας της πόλης Αγίας Αικατερίνης και της μονής σχετικά με ορισμένα οικόπεδα που εκμεταλλεύονται οι πιστοί της μονής πρέπει να γίνονται σεβαστές, αποκλείοντας οποιαδήποτε καταπάτηση αυτών των εκτάσεων.
Τι ορίζει η απόφαση του Εφετείου
Το Εφετείο Ισμαηλίας, στην Επαρχία Σινά, εξέδωσε την Τετάρτη την απόφασή του σχετικά με αγωγή, που κατατέθηκε σχετικά με τα αποκαλούμενα αμφισβητούμενα οικόπεδα, στο Κυβερνείο του Νοτίου Σινά.
Το Εφετείο Ισμαηλίας που εξέδωσε την απόφαση για την Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά
Το δικαστήριο έκρινε ότι οι πιστοί της Μονής Αγίας Αικατερίνης δικαιούνται να χρησιμοποιούν το μοναστήρι και τους αρχαιολογικούς θρησκευτικούς χώρους στην περιοχή της Αγίας Αικατερίνης, με το κράτος να κατέχει αυτούς τους χώρους ως δημόσια περιουσία. Η απόφαση αυτή ελήφθη λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι πιστοί της μονής βρίσκονται εκεί με τη θρησκευτική τους ιδιότητα και ασκούν τις θρησκευτικές τους τελετουργίες υπό την ηγεσία του επισκόπου της μονής, ο οποίος διορίστηκε με το Προεδρικό Διάταγμα Αρ. 306 του 1974. Το Ανώτατο Συμβούλιο Αρχαιοτήτων επιβλέπει αυτούς τους αρχαιολογικούς χώρους. Το δικαστήριο έκρινε επίσης ότι οι συμβάσεις που έχουν συναφθεί μεταξύ της τοπικής μονάδας της πόλης Αγίας Αικατερίνης και της μονής σχετικά με ορισμένα οικόπεδα που εκμεταλλεύονται οι πιστοί της μονής πρέπει να γίνονται σεβαστές, αποκλείοντας οποιαδήποτε καταπάτηση αυτών των εκτάσεων. Το δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι υπόλοιπες αμφισβητούμενες εκτάσεις αποτελούν φυσικά καταφύγια και όλες αποτελούν δημόσια κρατική περιουσία και δεν μπορούν να διατεθούν.